GewoonAnders.Blog

Hallo iedereen!

Ik weet dat het (wéér) lang geleden is dat jullie nog iets van mij gehoord hebben ... nogmaals sorry daarvoor.

Maar nu heb ik het gevoel dat ik jullie wel één en ander te vertellen heb ... dus als alles goed gaat mogen jullie de komende weken wel wat posts van mij verwachten.

Het eerste ‘grote nieuws' dat ik jullie kan melden is dat ik nu officieel gestopt ben met studeren. Ik heb nog even getwijfeld of in niet nog iets anders wou studeren na mijn mislukte poging om psycholoog te worden ... maar ik zag het echt niet meer zitten om mij nog eens in een nieuw studieavontuur te storten.

Al ik héél eerlijk ben, wist ik al een tijdje (toch al sinds half juni) dat ik wou werken ... maar ik was bang ... bang om geen werk te vinden ... maar vooral bang voor de reacties van familie, vrienden, ... .

Die eerste angst was vlug van de baan: toen ik aan mijn laatste dagen als jobstudent begon, stelde mijn baas mij plots de vraag of ik het niet zag zitten om daar ‘vast' te komen werken ... ? Natuurlijk zag ik dat zitten! Op die maand tijd had ik echt mijn draai gevonden in dat bedrijf ... en ik keek er zelfs tegenop om terug vakantie te hebben.

Daarna kwam natuurlijk mijn 2^de ‘angst' aan de beurt ... ik moest iedereen vertellen dat ik zou stoppen met studeren. In het begin verliep het niet zo vlot ... het leek wel alsof ik mij schaamde om mijn keuze ... maar gelukkig verdween die schaamte als sneeuw voor de zon toen de eerste reacties allemaal heel positief waren.

Op dit moment weet iedereen dat ik werk, en op 1 persoon na krijg ik van iedereen heel positieve reacties. Blijkbaar staat het de laatste weken gewoon op mijn gezicht te lezen dat ik mij goed in mijn vel voel. Ik wil niet te hard van stapel lopen ... maar voor één keer lijkt alles eens goed te gaan!

Jullie horen gauw weer meer van mij!

Groetjes.

Hey beste lezers.

Het is wééral eens veel te lang geleden dat ik hier nog iets van mij heb laten horen. Nogmaals sorry daarvoor. Momenteel heb ik niet veel tijd om echt ‘grote' posts te doen op mijn blog, maar ik ga hieronder even een ‘korte update' neerschrijven zodat jullie toch min of meer weten wat er de laatste tijd zoal in mijn leven gebeurd is. De bedoeling is dat ik daarna om de paar dagen een klein berichtje zal posten op mijn blog ... ik wil mijn blog namelijk meer de vorm van een dagboek geven. Op het eerste zicht is dat misschien een rare keuze, maar ik heb in de nabije toekomst gewoonweg de tijd niet om telkens weer ‘grote posts' te doen.

Maar nu een update:

-         Ik heb mijn studies psychologie stopgezet ... halverwege de examens zag ik het helemaal niet meer zitten. Na grondig overleg met mijn ouders heb ik dan de beslissing genomen om te stoppen... misschien wel de lastigste beslissing die ik ooit heb moeten nemen.

-         Ik weet helemaal nog niet wat ik nu ga doen ... unief ... hogeschool ... een andere opleiding ... werken ... .

-         Op dit moment doe ik vakantiewerk in het bedrijf waar ook mijn vader werkt. Ik doe daar wat algemene administratieve werkjes. Onrechtstreeks heb ik ook het voorstel gekregen om er te gaan werken als ik zou beslissen om niet meer verder te studeren.

-         De laatste tijd krijg ik het steeds lastiger om mijn geaardheid te verzwijgen tegen mijn vader ... ik WIL het gewoon vertellen, maar DURF nog altijd niet ...

-         Steeds meer mensen blijken via via te weten gekomen te zijn dat ik homo ben ... op zich een hele geruststelling ... want ik heb nog steeds geen negatieve reacties gekregen, maar anderzijds groeit bij mij de angst dat mijn vader het via één van die mensen zal horen ... voordat ik het hem zelf kan vertellen ...

-         Op het vlak van ‘de liefde' is het hier muisstil ... ik verlang naar een vriend met wie ik mooie momenten kan delen, ... bla bla bla ... ik weet het ... cliché!

-         Er is wel 1 persoon waarvan ik denk dat het misschien wel ‘meer' zou kunnen worden tussen ons ... maar vooraleer daar sprake kan van zijn, zal er nog héél veel moeten gebeuren vrees ik ... ik zie wel ...

-         Met het ‘buikje' gaat alles weer net iets vlotter dan een paar maanden geleden ... nieuwe medicatie lijkt toch al een beetje aan te slaan ... dus leven we weer op hoop ...

Zo ... dit waren zowat de hoogtepunten van de voorbij weken.

Hopelijk vind ik de tijd om hier gauw weer wat vaker een berichtje achter te laten.

Groetjes.

Hey allemaal.

Ik weet eigenlijk niet waarom ik dit bericht schrijf ... laat staan dat ik weet waarom ik het post ... maar het wordt mij allemaal wat teveel denk ik.

De lente laat voor het eerst voorzichtig van zich horen ... maar toch knaagt er iets. Het lijkt wel alsof alles wat ik doe teveel is.

Ik zit hier uren aan een stuk op mijn klein kamertje voor mij uit te staren en jaloers toe te kijken hoe andere mensen zich amuseren.

De druk wordt mij te veel. Ik moet nu echt leren dat de stukken eraf vliegen om nog maar een kans te maken op een ‘goed' examen ... maar het lukt niet. Alles wat ik lees ben ik direct weer vergeten, en na een halfuur kan ik mijn ogen bijna niet meer openhouden. Zo lukt het nooit!

En zeggen dat het de laatste weken merkelijk beter met mij ging. Ik amuseerde mij. Ik kon voor het eerst sinds jaren echt uitgaan zoals mijn vrienden doen. Ik zag het allemaal weer zitten... maar net op zo'n moment kom ik mezelf weer eens tegen. Die verdomde crohn !!! Waarom doet die medicatie nu niet gewoon zijn werk zoals enkele maanden geleden?

Kort samengevat: ik ben weeral eens te hard van stapel gelopen en dat mag ik mij nu dubbel en dik bekopen ... net op het moment dat ik mij moet gaan bewijzen ... dit kan gewoon geen toeval zijn !

Sorry voor mijn gezaag maar mijn blog leek mij op dit moment echt de enige manier om even stoom af te blazen ... .

Groetjes.